සර්වබලධාරි දෙවඟන සහ සාන්තුවරයන්
පිවිතුරු විශ්වීය විඥානය වන සර්වබලධාරි ත්‍රිපුර සුන්දරි දේවිය ඇයගේම ශක්තියෙන් ස්වාධීනව තම ආත්ම සාරයෙන් ලෝකය නිර්මාණය කළාය. එතුමිය විසින් විශ්වය නම් ගර්භයේ ස්වරූපය ගෙන මෝහය සහ අවිද්‍යාව හේතුවෙන් අපිරිසිදුව සිටින ආත්ම වලට ඥානය ලබා දීම උදෙසා දැනුමේ සාගරය ලෙස වේදයන් නිර්මාණය කළාය. ආත්මයන් ස්වභාවිකවම අමුතු ආශාවන් හා ආකල්ප වලින් සමන්විත වේ. ආත්මයන්ට ඔවුන්ගේ යහපත අවබෝධ කර ගැනීම සඳහා ඇය විවිධ වර්ගයේ ප්‍රතිඵලයන් නිර්මාණය කළාය. සෑම ආත්මයක්ම ස්වභාවයෙන්ම හොඳ නරක ක්‍රියාවන් කිරීමට නැඹුරු වන අතර එමඟින් ඔවුන් සිදු කරන සිදුකරන කර්මයන්ගේ ස්වභාවය අනුව විවිධ භවයන් පසුකරමින් මනුෂ්‍ය භවයේ උපත ලබයි. ආත්මයක් මනුෂ්‍ය භවයේ උපත ලැබූ පසුව ප්‍රතිඵලය කෙරෙහි ආශාවෙන් කර්මයන් සිදු කරයි. තමාගේ ආශාවන් ඉටුවනු දැකීම පිණිස ඔහු ධර්ම ග්‍රන්ථ අධ්‍යන කරයි, එහිදි ඔහු තම ජීවිතයේ යම් අඩුපාඩු දකියි. ඉන්පසු ඔහු කළ යුතු දේ ගැන සිතන්නට පටන් ගනී, ඔහු තමාට මඟ පෙන්වීම ලබා ගැනීම සඳහා සාන්තුවරයෙකු වෙත යයි. ඔහුගෙන් දෙවියන් වහන්සේගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය සහ මහිමය ගැන ඔහුට අසන්නට ලැබේ, දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණාව ඔහු වෙතට පැමිණේ, එය ඔහුගේ කුසල් කර්මවල ඵල ලැබීමට සුදුසු කාලයයි. ඒ අනුව ඔහු විමුක්තිය කරා ඇදී යයි. කෙටියෙන් කිවහොත්, ඔහු සාන්තුවරයෙකු වෙත පැමිණ, ඔහුගේ අතීත පින් වල බලපෑම නිසා විමුක්තිය නම් ඉනිමගෙහි ඉහළට යාමට පටන් ගනී. මේ ආකාරයට ගුණවත් ඍෂිවරුන්ගේ ඇසුර විමුක්තියට ප්‍රධාන හේතුවයි. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඇතැමුන් සිදු කළ මහත් වූ කුසල කර්මවල බලපෑමෙන් අහම්බෙන් මෙම ඥානය ලබන අවස්ථා තිබේ.
සර්වබලධාරි දෙවඟන ආදි පරාශක්ති
පුරුෂාත්ම හීනනය (Male Inferiority) හේතුවෙන් ආගමික වශයෙන් මව් දෙවඟන වන්දනය වෙනුවට පුරුෂ ලිංග වන්දනය, පුරුෂ දෙවියන් වන්දනය වැනි අභිචාර ආරම්භ වූ අතර, පුරුශ ලිංගය බලයේ සංකේතයක් වන්නට පටන් ගත්තේය. කෙටියෙන්ම කිවහොත් පුරුෂාධිපත්‍යය විසින් මීට අවුරුදු 4000 දහසකට පමණ පෙර, සියළු දේ මැවූ යාහ්වේ නම් සර්වබලධාරි දෙවියන් වහන්සේව නිර්මාණය කළේය. එය පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට රැගෙන යාමට ඔවුන් විවිධ ලේඛනයන්ද රචනා කළේය. කොටින්ම බයිබලය තුළ දෙවියන් වහන්සේ තම සත්තාව පවත්වාගැනීමට අෂේරා දෙවඟනගේ දේවස්ථාන පවා විනාශ කිරීමට අනුබල ලබා දී ඇති බව සඳහන් වේ. පසුව දිව්‍යත්වය යන මාතෘකාව ස්ත්‍රියට සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ අහිමි විය. නමුත් සත්‍ය වශයෙන්ම ඉන් පෙර ලොව පුරා විවිධාකාරයෙන් පැවතියේ මාතෘ දෙවඟන වන්දනය යි. දෙවියන් සැලකුවේ මව හෙවත් ප්‍රජනනයේ සංකේතය ලෙසයි.
සර්වබලධාරි දෙවඟන ලෝකය පාලනය කරන තැනැත්තිය යි. මේ ලෝකයේ සෑම දෙයක්ම ඇය තුළ අඩංගු වේ. ලෝකයේ ඇති සියලුම ආකාර ඇගේ ආකෘති වේ. සියලුම ජීවීන් ඇගේ කොටසකි. නිර්මාණය, පාලනය සහ විනාශය යන ත්‍රිත්වයට ඉහළින් පාලනය හොබවන දෙවියන් වහන්සේ එතුමිය යි. එබැවින් ඇය සර්වබලධාරි වේ.
ඇය මිනිසුන්ගේ පමණක් නොව දේවතාවන්ගේද නමස්කාරය ලක් වේ. අප දකින සෑම දෙයකම ඇය සිටී. ඇය ශාක, සතුන්, කුරුල්ලන්, මුහුද, අහස සහ ශුද්ධ ගංගාවන්ද නියෝජනය කරයි. ඇය මේ ලෝකය මෙහෙයවන ශක්ති (බලය) ය. ඇය මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ මවයි. විමුක්ති ප්‍රධානාය කරන්නිය සහ පරම සත්‍යය පිළිබඳ දැනුම මෙන්ම වේදයේ මව, බුද්ධිය සහ අවිද්‍යාව සහ මිනිස් සංහතිය විනාශ කරන්නිය ද ඇයයි.
නිර්මාණය ආකාරය පවත්වා ගැනීමට සර්වබලධාරි දෙවඟන අනේක ස්වරූපයන්ගෙන් ප්‍රකට වී එය ආරක්ෂා කිරිමට ඉදිරිපත් වේ. ඇය විශ්වයේ මාතාව ලෙස මාතෘ ස්වරූපයෙන් ද, විශ්වයේ සංරක්ෂිකාව ලෙස රණශූරි ස්වරූපයන්ගෙන්ද පෙනී සිටි. ඇයගේ නිර්මාණය විරුද්ධ වීමට හෝ ඇයගේ උපදෙස් ලබා දීමට කිසිවෙකුත් නොමැත. නිර්මාණයට පෙර සිටි එකම සර්වබලධාරි දෙවඟන ඇය හෙයින් අනුත්තමා ලෙසද, ආරම්භයක් හෝ අවසානයක් නොමැති සර්වබලධරි එකම දෙවඟන වන හෙයින් අනාදි නිධනා ලෙසද හැඳින්වේ.
Subscribe to:
Posts (Atom)